Hoe kijk jij naar je Labradoodle?

Ik moet het eerlijk bekennen: soms voel ik me best wel een voyeur. Ik vind het namelijk heerlijk om naar Joy te kijken, vooral wanneer ze voor me uit loopt. Elke ochtend als ik met haar ga wandelen brengt ze een lach op mijn gezicht.

Bij ons in de buurt kan ik zonder riem met haar lopen, dus dan wandelt ze lekker voor me uit en als ik dan naar die lekkere dikke waggelkont kijk kan ik een binnenpretje niet onderdrukken.

Ik heb geen last van een ochtendhumeur, maar als ik dat zou hebben, zou één glimp van de kont van mijn hond voldoende zijn om de dag met een lach (zoals mijn zwager graag zegt) te beginnen.

Je Labradoodle als spiegel

Weet je dat je heel veel kunt leren over je Doodle door alleen maar naar hem of haar te kijken?
Of eigenlijk, dat je heel veel over jezelf kunt leren door te kijken naar hoe je Doodle zich gedraagt?

Honden zijn namelijk perfecte spiegels, net als kinderen dat zijn en omdat Doodles helemaal gevoelig zijn, spiegelen ze jouw energie de hele dag door.

Wij mensen staan, doordat het leven ons gevormd heeft, vaak zo ver af van ons gevoel dat we het grootste deel van de dag niet beseffen hoe we ons voelen.

Als we een jachtig, druk leven leiden en stress een constante factor in ons leven is, kan de spanning daarvan zich in ons lichaam genesteld hebben, zonder dat wij er erg in hebben. Die spanning in ons lijf is dan een patroon geworden dat alles wat wij doen beïnvloedt, maar omdat wij blind zijn voor onze patronen, kunnen wij jarenlang niet in de gaten hebben dat die spanning er zit. Vaak worden wij ons van dit soort patronen pas jaren later bewust, als het leven ons op een andere, vaak pijnlijke manier duidelijk maakt dat er iets dient te veranderen in onze manier van “zijn” en doen.

And this is where your Doodle comes in!

Niet alleen kent jouw Doodle geen stress of spanning in zijn lichaam, want om te weten hoe je daarmee omgaat hoef je alleen maar te observeren wat honden met spanning doen. Stabiele honden schudden het namelijk letterlijk uit hun lichaam, of rennen de energie letterlijk even uit hun lijf.

Honden die niet kunnen loskomen van de spanning, omdat ze in een drukke omgeving wonen en/of hun energie niet voldoende kwijt kunnen proberen hun spanning op andere, vaak minder fijne manieren te ventileren: door een schoen of tafelpoot kapot te bijten, hun baasjes lastig te blijven vallen of door te gaan zitten huilen als ze alleen thuis zijn, om maar wat voorbeelden te noemen.

De vele foto’s van door Doodles geruïneerde woonkamers op Facebook zijn een teken aan de wand.

Maar in de interactie met jou reageert je Doodle dus altijd op de energie die jij uitstraalt.
Jouw Doodle ziet jou namelijk niet als mens of soortgenoot. Hij ziet jou als energie. Dus als jij wilt weten hoe jij je voelt, hoef je enkel te kijken naar hoe je Doodle op jou reageert.

In mijn trimworkshops leer ik je niet alleen je Doodle klitvrij te houden en als een pro te trimmen, in het model dat jij mooi vindt. Ook help ik ieder baasje die hiervoor open staat te “vertalen” wat hun Doodle probeert aan te geven en leer ik je hoe je vanuit rust, wederzijds respect en vertrouwen je rol als roedelleider kunt opnemen, zodat je op basis van teamwork leert te communiceren met je Doodle en dus ook meer voor elkaar krijgt. En je nog meer van elkaar kunt genieten.

Ik geloof dat Doodles in dit leven gekomen zijn om ons te leren dichter bij onze natuur te komen.

En als jij durft te kijken naar je Doodle en echt durft te lezen wat hij jou over jezelf laat zien, kun je niet alleen een eerste stap zetten naar een sterkere relatie met je Doodle, maar ook een eerste stap naar een gelukkiger, evenwichtiger leven.

Is het leven niet magisch?

Groetjes,

Wanda & Joy

Doodletrimster Wanda Klomp

Interessant? Deel dit artikel!

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin