Waarom heb jij ECHT voor je Doodle gekozen?

Wat is de reden dat jij ervoor hebt gekozen een Doodle in je leven te nemen? Als ik die vraag aan mijn klanten stel krijg ik meestal antwoorden in de zin van “omdat mijn man of kinderen allergisch zijn”, “omdat ik een sensitieve zoon of dochter heb”, “omdat we het zulke leuke honden vinden”, “omdat ze niet verharen”. Best wel praktische reacties. Maar heb je er ooit wel eens echt over nagedacht waarom je nu specifiek voor een Doodle gekozen hebt en niet voor een andere hond met dezelfde anti-allergene vachteigenschappen? Waarschijnlijk niet, want meestal is dat een gevoelskwestie. Maar ik heb er een theorie over. Ik geloof namelijk dat Doodles er zijn om ons (als mensen collectief) te helpen terug in contact te komen met ons gevoel en ons “ware” zelf. Omdat we daar massaal gedurende ons leven het contact mee zijn verloren. Omdat we eigenlijk, vanaf het moment dat we naar school gaan gedwongen worden mee te lopen met de massa en vanuit ons hoofd te gaan opereren. En dit naar mate we ouder worden, gaan studeren, werken, verantwoordelijkheden, verplichtingen en daarmee de nodige zorgen, onzekerheden en stress krijgen, alleen maar meer wordt.

Doodles helpen ons te voelen

Labradoodle spiritualiteitAls je een beetje spiritueel bent aangelegd weet je dat dit de tijd is waarin we steeds meer terugkeren naar ons gevoel en steeds meer gaan “aanvoelen” wie we werkelijk zijn en wat we hier werkelijk komen doen. En omdat dit proces niet voor iedereen even gemakkelijk gaat, geloof ik er heilig in dat Doodles er zijn om ons een pootje te helpen. Als jij jarenlang afgesloten bent geweest van je gevoel, weet je vaak niet eens meer hoe het is om te voelen. Vaak zit je al zo in je hoofd dat je elke gevoelsvraag gaat beredeneren. Als iemand je vraagt “Hoe voel je je?” zeg je vaak zonder na te denken “goed hoor”, om er maar vanaf te zijn. Als iemand doorvraagt “Hoe voel je je echt?” begin je na te denken en kom je met antwoorden zoals “ik denk dat…..” “Nee, zegt die persoon dan, ik vraag niet wat je denkt, ik vraag wat je VOELT” waarop je komt met “ik VOEL dat… ik niet zo goed weet wat je bedoelt” Daarom laten veel coaches en therapeuten mensen die teveel in hun hoofd zitten zich vaak concentreren op wat ze in hun lichaam voelen: pijn, tintelingen, warmte of kou. Ze vragen je dat gevoel te omschrijven “hoe ziet het eruit?”, zodat je volledig gefocust bent op die sensatie in je lichaam, waardoor het gevoel vaak groter wordt (dat wat je aandacht geeft, groeit immers) en als ze merken dat je hier fysiek op reageert vragen ze niet “wat vind je daarvan?”, maar “Wat doet dat met je”? Een vrij omslachtige manier om jou bij je gevoel te brengen, terwijl het zien en voelen van een Doodle meteen een bepaalde reactie in je teweegbrengt. Doodles werken dus drempelverlagend. Zelfs als je dit moeilijk te geloven vindt zul je moeten toegeven dat je iets voelde toen je je pup voor het eerst zag, een soort vertedering. Een van de meest geroemde en genoemde eigenschappen van honden is wel dat ze onvoorwaardelijke liefde geven. En daarmee is alles gezegd.

Een Doodle is pure liefde

Elk mens heeft liefde nodig, maar de meeste van ons hebben als kind niet de onvoorwaardelijke liefde ervaren waar elk kind behoefte aan heeft om een stabiel, zelfverzekerd mens te kunnen worden. Omdat ouders ook zo hun uitdagingen hebben voor wat betreft het leren ontvangen en geven van liefde (omdat ook hun ouders daar moeite mee hadden) is dat vaak een belangrijk gemis dat de meeste kinderen al vroeg meekrijgen. Ze groeien op met het idee dat ze pas liefde krijgen als ze aan bepaalde voorwaarden hebben voldaan en daarmee dus eigenlijk liefde moeten verdienen. Op school wordt dit alleen maar erger, omdat ze daar hoge cijfers moeten halen om over te kunnen gaan en de goedkeuring te krijgen van docenten, daarnaast moeten ze hun best doen om te voldoen aan de verwachtingen van vriendjes en vriendinnetjes om “erbij te horen”. Naar mate ze gaan studeren en een baan krijgen wordt de prestatiedwang alleen maar groter, waardoor het idee “goed genoeg” te zijn al snel verdwijnt. Als de liefde om de hoek komt kijken zijn vele van ons geneigd de leegte die we voelen (maar waar we geen woorden aan kunnen geven, omdat we ons er niet geheel bewust van zijn) op te vullen met de liefde van de ander (mits die ons onvoorwaardelijk lief heeft, maar dat is vaak een illusie) of als dat niet werkt de liefde van een kind (let wel: ook dit gebeurt volledig onbewust). Maar dus ook vaak in de vorm van een hond (of een kat, als je een kattenmens bent, of iets anders): je zoekt iets of iemand aan wie jij je aandacht ( en liefde) vrijelijk kunt geven en van wie je dat in gelijke mate terugkrijgt.

Ik zeg altijd dat een Doodle appelleert aan ons innerlijke kind. Als kind wil je ook een zachte knuffel, iets dat tederheid, warmte, zachtheid en geborgenheid geeft. Iets dat je helpt je veilig en thuis te voelen. Bij wie je kwetsbaar kunt zijn en volledig jezelf. Die jou ondanks al je plusjes en minnetjes accepteert. Dat is wat Doodles doen. Voor jou en voor je kinderen.

En omdat je altijd kiest wat (voor je gevoel) het beste bij je past ben ik ervan overtuigd dat jij je aangetrokken voelt tot alle eigenschappen die jouw Doodle in zich heeft. Wat inhoudt dat jij die eigenschappen bewust of onbewust ook al in je draagt OF dat jij die eigenschappen ook ambieert. Daarom durf ik dit artikel ook naar jou te sturen, omdat ik weet dat jij op een bepaald niveau precies begrijpt (en ook gelooft in) wat ik probeer te zeggen. Als jij een bull terriër zou hebben zou ik nooit met je praten over spiritualiteit of persoonlijke ontwikkeling, want een bull terriër heeft een totaal andere energie en daarmee de baasjes ook.  Maar dat jij voor een Doodle hebt gekozen geeft mij het vertrouwen dat jij op een bepaald niveau net zo sensitief en open bent als je Doodle.

In een volgende blog kijk ik graag met je wat dan die eigenschappen zijn die jou zo enorm aantrekken in een Doodle. Ik zou het leuk vinden als jij er in de comments hieronder, vast een aantal opschrijft.

Zit jij zo in je hoofd dat je daardoor vaak een miscommunicatie ervaart met je Doodle?
Heb je het idee dat je Doodle over je heen loopt of je niet lijkt te horen als je iets zegt? Doet hij niet wat je van hem vraagt? Of is hij erg druk en onrustig, waardoor je geen contact met hem krijgt?

Tijdens de VIP 2-daagse leer ik je niet alleen je Doodle te trimmen in het natuurlijke, fluffy model dat jij zo mooi vindt (de hondentrimster in mij). Als life coach leer ik je ook je Doodle te benaderen op de manier die bij hem past. Ik kijk naar welk gedragspatroon jij met je Doodle hebt opgebouwd en waar jij eventueel nog natuurlijke leiderschapsvaardigheden mist en help je je Doodle beter aan te leren voelen. Ook geef ik je (vanuit mijn Hond Natuurlijk Gezond opleiding) Doodle een fysieke check-up, waardoor eventuele problemen die van binnenuit komen (en die dus geen gedragsprobleem zijn) op een natuurlijke, passende manier behandeld kunnen worden.

Groetjes,
Wanda & Joy

Doodletrimmer Wanda Klomp

Hoe kun je met mij werken?

Als mijn visies en werkwijzen je inspireren en jij wilt leren hoe je je Doodle of Waterhond ZELF weer als fluffy pup trimt ZONDER te scheren. Als de 1e stap naar een sterkere band met je Doodle en een beter, gelukkiger, vrijer en gezonder leven voor je Doodle en jezelf. Dan zijn er 3 manieren waarop je met mij kunt werken: die manieren vind je HIER.

Maar je kunt natuurlijk ook eerst beginnen met het downloaden van mijn GRATIS e-book. 

Interessant? Deel dit artikel!

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin